Bir umut lazım bu cana, tutunacak bir martı kanadı… Solmuş renklerde mi kaldı tüm hatıralarım? Yalan…! Mutlaka gidilecek bir yol vardır; olmalı. Nasıl yanar bu can, nasıl duyuramaz sesini? Suskun çığlıklar da mı sağır etmez artık? Uykunun kollarına salmış kendini

Geceler bitmesin n`olur, açmayayım gözlerimi artık sabahlara… O kadar güzeldin ki, öyle hasret doluydun. İçim yandı yine, sönmeyen yangınlarımın çaresi yok, biliyorum. Sen de yoksun. Ah bir de şu rüyalar olmasa…. Yine de yanıyorum her seferinde tepeden tırnağa.